Sahih Muslim — Hadith #4199

Reference: رقم الكتاب: 4

(2067) حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَهْلِ بْنِ إِسْحَاق بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْأَشْعَثِ بْنِ قَيْسٍ قَالَ: حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ. سَمِعْتُهُ يَذْكُرُهُ عن أبي وفرة؛ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُكَيْمٍ قَالَ:كُنَّا مَعَ حُذَيْفَةَ بِالْمَدَائِنِ. فَاسْتَسْقَى حُذَيْفَةُ. فَجَاءَهُ دِهْقَانٌ بِشَرَابٍ فِي إِنَاءٍ مِنْ فِضَّةٍ. فَرَمَاهُ به. وقال: إني أخبركم أني أَمَرْتُهُ أَنْ لَا يَسْقِيَنِي فِيهِ. فَإِنَّ رَسُولَ الله صلى الله عليه وسلم قال (لا تَشْرَبُوا فِي إِنَاءِ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ. وَلَا تَلْبَسُوا الديباج و الحرير. فَإِنَّهُ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا، وَهُوَ لَكُمْ فِي الآخرة، يوم القيامة).(2067) - وحَدَّثَنَاه ابْنُ أَبِي عُمَرَ. حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ الْجُهَنِيِّ. قال: سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُكَيْمٍ يقول: كُنَّا عِنْدَ حُذَيْفَةَ بِالْمَدَائِنِ. فَذَكَرَ نَحْوَهُ. وَلَمْ يَذْكُرْ فِي الْحَدِيثِ (يَوْمَ القيامة).2 م - (2067) وحدثني عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلَاءِ. حَدَّثَنَا سُفْيَانُ. حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي نَجِيحٍ، أَوَّلًا، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ حُذَيْفَةَ. ثُمّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، سَمِعَهُ مِنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ حُذَيْفَةَ. ثُمّ حَدَّثَنَا أَبُو فَرْوَةَ قال: سَمِعْتُ ابْنَ عُكَيْمٍ. فَظَنَنْتُ أَنَّ ابْنَ أَبِي لَيْلَى إِنَّمَا سَمِعَهُ مِنْ ابْنِ عُكَيْمٍ. قال: كُنَّا مَعَ حُذَيْفَةَ بِالْمَدَائِنِ. فَذَكَرَ نَحْوَهُ. وَلَمْ يقل (يوم القيامة).3 م - (2067) وحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ. حَدَّثَنَا أبى. حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ؛ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ (يَعْنِي ابْنَ أَبِي لَيْلَى) قَالَ: شَهِدْتُ حُذَيْفَةَ اسْتَسْقَى بِالْمَدَائِنِ. فَأَتَاهُ إِنْسَانٌ بِإِنَاءٍ مِنْ فِضَّةٍ. فَذَكَرَهُ بِمَعْنَى حَدِيثِ ابْنِ عُكَيْمٍ عن حذيفة.4 م - (2067) وحدثناه أبو بكر بن أبي شيبة. حدثنا وَكِيعٌ. ح وحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قالا: حدثنا محمد بن جعفر. ح وحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى. حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ. ح وحَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ. حَدَّثَنَا بَهْزٌ. كُلُّهُمْ عَنْ شُعْبَةَ. بمثل حديث مُعَاذٍ وَإِسْنَادِهِ. وَلَمْ يَذْكُرْ أَحَدٌ مِنْهُمْ فِي الْحَدِيثِ: شَهِدْتُ حُذَيْفَةَ. غَيْرُ مُعَاذٍ وَحْدَهُ. إِنَّمَا قَالُوا: إن حذيفة استسقى.5 م - (2067) وحَدَّثَنَا إِسْحَاق بْنُ إِبْرَاهِيمَ. أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ. ح وحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى. حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ. كِلَاهُمَا عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ حُذَيْفَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. بِمَعْنَى حَدِيثِ مَنْ ذَكَرْنَا.

ஹதீஸின் பொருள்

அப்துல்லாஹ் இப்னு உகைம் (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: நாங்கள் ஹுதைஃபா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களுடன் மதாயின் நகரில் இருந்தோம். அப்போது ஹுதைஃபா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் குடிப்பதற்குத் தண்ணீர் கேட்டார்கள். அப்போது ஒரு கிராமத் தலைவர், வெள்ளியால் செய்யப்பட்ட ஒரு பாத்திரத்தில் பானம் கொண்டு வந்தார். உடனே ஹுதைஃபா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அந்தப் பாத்திரத்தை அவர் மீது எறிந்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் ஏற்கனவே அவரிடம், இந்தப் பாத்திரத்தில் எனக்குப் பானம் கொண்டு வர வேண்டாம் என்று கூறியிருந்தேன். ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'தங்கம் மற்றும் வெள்ளிப் பாத்திரங்களில் குடிக்காதீர்கள். மெல்லிய பட்டும், உயர்தர தடிமனான பட்டு ஆடைகளை அணியாதீர்கள். ஏனெனில் இவை அவர்களுக்கு (இறைநம்பிக்கையற்றவர்களுக்கு) இவ்வுலகில் உரியவை; உங்களுக்கு மறுமையில் உரியவையாகும்.'"
ஹதீஸ் விரிவான விளக்கங்கள்
ஹதீஸ் விளக்கம்
இந்த ஹதீஸில் ஹுதைஃபா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களின் சுன்னாவின் மீதான உறுதியான பற்றுதல் வெளிப்படுகிறது.

அவர்கள் வெள்ளிக் குவளையை எறிந்தது, அந்த மனிதரை அவமதிப்பதற்காக அல்ல.

மாறாக, நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் தெளிவான கட்டளையை மீண்டும் மீண்டும் மீறியதைக் கண்டித்துச் செய்த கல்வி நடவடிக்கையாகும்.

ஹுதைஃபா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களின் இந்தச் செயல், தீமையைத் தடுக்க வேண்டிய கடமையின் ஒரு வடிவமாகும். முன்பே அறிவுறுத்திய பின்னரும் ஒருவர் தவறைத் தொடர்ந்தால், அவரைத் திருத்துவதற்காக கடுமையான முறையைக் கையாளலாம் என இதிலிருந்து புரிகிறது.

"இவை அவர்களுக்கு இவ்வுலகிலும், உங்களுக்கு மறுமையிலும்" என்ற நபிமொழி, இறைநம்பிக்கையற்றவர்கள் இவ்வுலக ஆடம்பரங்களில் மூழ்கி வாழலாம்; ஆனால் உண்மையான, நிலையான நன்மைகள் இறைநம்பிக்கையாளர்களுக்கு மறுமையில் வழங்கப்படும் என்பதைக் குறிக்கிறது.
பட்டாடைகளை பயன்படுத்துவது ஆண்களுக்கும் தான் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது. ஆனால் பெண்கள் பட்டாடைகளை பயன்படுத்துவது இஸ்லாத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இந்த ஹதீஸ் உலக ஆடம்பரத்தை விட மறுமை வாழ்வை முன்னிலைப்படுத்தும் இஸ்லாமிய பார்வையை வலியுறுத்துகிறது.
வார்த்தைக்கு வார்த்தை பொருள்
استسقى — குடிப்பதற்குத் தண்ணீர் கேட்டார்.

دهقان — கிராமத் தலைவர்.

شراب — பானம்.

إناء — பாத்திரம்.

فضة — வெள்ளி.

رماه — அதை எறிந்தார்.

أمرته — நான் அவருக்கு கட்டளையிட்டேன்.

لا يسقيني — எனக்குக் குடிக்கக் கொடுக்க வேண்டாம்.

الذهب — தங்கம்.

الديباج — உயர்தர தடிமனான பட்டு.

الحرير — மெல்லிய பட்டு.

الآخرة — மறுமை.

يوم القيامة — மறுமை நாள்.
Narrator Notes & Clarifications (தெளிவுகள்)
دهقان

பாரசீகப் பகுதிகளில் பெரிய நில உரிமையாளர் , செல்வந்த விவசாயி அல்லது கிராம நிர்வாகி என்று அழைக்கப்பட்டவர்.

الحرير

மெல்லிய இயற்கைப் பட்டு ஆடை.

இது ஆண்கள் அணிவதற்கு இஸ்லாமில் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது (சில அவசியமான மருத்துவ சூழ்நிலைகளைத் தவிர). பெண்கள் இந்த பட்டாடைகளை பயன்படுத்தலாம்.

الديباج

மிக உயர்தரமான, தடிமனான பட்டு துணி.

ஆண்களுக்கு இதுவும் தடை செய்யப்பட்டதாகும். பெண்கள் இந்த பட்டாடைகளை பயன்படுத்தலாம்.

آنية الذهب والفضة

தங்கம் அல்லது வெள்ளியால் செய்யப்பட்ட உணவு மற்றும் குடிநீர் பாத்திரங்கள்.
இதே ஹதீஸ் இடம்பெற்றுள்ள மற்ற நூல்கள்

விரைவில் சேர்க்கப்படும்.

Share: WhatsApp Facebook Telegram X
Share: WhatsApp Facebook Telegram X