Sahih al-Bukhari — Hadith #966
حدَّثنا زَكَرِيَّا بنُ يَحْيَى أَبُو السُّكَيْنِ، قالَ: حدَّثنا المُحارِبِيُّ، قالَ: حدَّثنا مُحَمَّدُ بنُ سُوْقَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قالَ: كُنْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ، حِينَ أَصابَهُ سِنانُ الرُّمْحِ فِي أَخْمَصِ قَدَمِهِ، فَلَزِقَتْ قَدَمُهُ بِالرِّكابِ، فَنَزَلْتُ فَنَزَعْتُها، وَذَلِكَ بِمِنًى، فَبَلَغَ الحَجَّاجَ، فَجَعَلَ يَعُودُهُ، فقالَ الحَجَّاجُ: لَوْ نَعْلَمُ مَنْ أَصابَكَ. فقالَ ابْنُ عُمَرَ: أَنْتَ أَصَبْتَنِي. قالَ: وَكَيْفَ؟! قالَ: حَمَلْتَ السِّلاحَ فِي يَوْمٍ لَمْ يَكُنْ يُحْمَلُ فِيهِ، وَأَدْخَلْتَ السِّلاحَ الحَرَمَ، وَلَمْ يَكُنِ السِّلاحُ يُدْخَلُ الحَرَمَ.
ஹதீஸ் விரிவான விளக்கங்கள்
ஹதீஸ் விளக்கம்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
வார்த்தைக்கு வார்த்தை பொருள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
Narrator Notes & Clarifications (தெளிவுகள்)
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
இதே ஹதீஸ் இடம்பெற்றுள்ள மற்ற நூல்கள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.