Sahih al-Bukhari — Hadith #7168

இந்த அறிவிப்பு மாஇஸ் இப்னு மாலிக் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களின் சம்பவத்துடன் தொடர்புடையதாக ஷர்ஹ் அறிஞர்கள் விளக்குகின்றனர்.

இதில் மிகவும் கவனிக்க வேண்டியது நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் அணுகுமுறை.

அந்த மனிதர் வந்து:

إِنِّي زَنَيْتُ

“நான் ஸினா செய்துவிட்டேன்”

என்று கூறியதும் உடனடியாக தண்டனை வழங்கவில்லை.

فَأَعْرَضَ عَنْهُ

நபியவர்கள் அவரைப் புறக்கணித்தார்கள்.

அவர் மீண்டும் தனது குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டார். இவ்வாறு நான்கு முறை கூறிய பின்னர்தான் அடுத்த கட்ட விசாரணைக்குச் சென்றார்கள்.

பின்னர்:

أَبِكَ جُنُونٌ؟

“உனக்கு மனநிலை பாதிப்பு இருக்கிறதா?”

என்று கேட்டார்கள்.

ஏனெனில் இத்தகைய கடுமையான சட்டத் தீர்ப்பில் குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்பவர் புத்திசாலித்தனமான, தெளிவான மனநிலையில் இருக்கிறாரா என்பது உறுதி செய்யப்பட வேண்டும்.

மற்ற ஸஹீஹான அறிவிப்புகளில் அவர் மது அருந்தியிருக்கிறாரா என்பதையும் விசாரித்ததாகவும், அவர் செய்த செயல் உண்மையில் ஸினாதானா என்பதைத் தெளிவுபடுத்தியதாகவும் வருகிறது.

எனவே இந்த ஹதீஸை “ஒருவர் குற்றத்தைச் சொன்னார்; உடனே தண்டனை கொடுக்கப்பட்டது” என்று புரிந்துகொள்வது தவறு.

மாறாக, குற்றம் உறுதியாக நிரூபிக்கப்பட வேண்டும் என்பதையும், கடுமையான தண்டனைகளில் நபியவர்கள் எவ்வளவு கவனமாக இருந்தார்கள் என்பதையும் முழுமையான அறிவிப்புகள் காட்டுகின்றன.

இந்த ஹதீஸில் கிடைக்கும் சட்டங்கள்

ஸினா இஸ்லாத்தில் பெரும் பாவமாகும்.

குற்றத்தை ஒருவர் தானாகவே தெளிவாக ஒப்புக்கொள்வது சட்டரீதியான ஆதாரமாக அமையலாம்.

இந்த அறிவிப்பின் அடிப்படையில் நான்கு முறை ஒப்புக்கொண்டது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதன் சட்ட விவரங்களில் மத்ஹபு அறிஞர்களிடையே விரிவான விவாதங்கள் உள்ளன.

கடுமையான தண்டனை வழங்குவதற்கு முன் குற்றம் உறுதியாக நிரூபிக்கப்பட வேண்டும்.

குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்பவரின் மனநிலை சரியாக உள்ளதா என்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும்.

சந்தேகம் இருக்கும் நிலையில் ஹுத் தண்டனைகளை அவசரமாக நிறைவேற்றக் கூடாது என்ற சட்ட அடிப்படையை இந்தச் சம்பவம் வலுப்படுத்துகிறது.

ரஜ்ம் பள்ளிவாசலின் உள்ளே நிறைவேற்றப்படவில்லை; திறந்தவெளியான முஸல்லாவில் நிறைவேற்றப்பட்டது.

மிக முக்கியமாக, ஹுத் தண்டனைகளை தனிநபர்கள் தாங்களாக நிறைவேற்றுவதற்கு இந்த ஹதீஸ் அனுமதி அளிக்கவில்லை. இது சட்ட அதிகாரம் மற்றும் நீதித்துறை சார்ந்த விஷயம்.

أَتَى رَجُلٌ — ஒரு மனிதர் வந்தார்.

رَسُولَ اللَّهِ — அல்லாஹ்வின் தூதரிடம்.

وَهوَ فِي الْمَسْجِدِ — அவர்கள் பள்ளிவாசலில் இருந்தபோது.

فَنَادَاهُ — அவர் நபியவர்களை அழைத்தார்.

يَا رَسُولَ اللَّهِ — அல்லாஹ்வின் தூதரே!

إِنِّي — நிச்சயமாக நான்.

زَنَيْتُ — விபச்சாரம் செய்தேன்.

فَأَعْرَضَ عَنْهُ — நபியவர்கள் அவரைப் புறக்கணித்து திரும்பிக் கொண்டார்கள்.

شَهِدَ — சாட்சி கூறினார் / ஒப்புக்கொண்டார்.

عَلَى نَفْسِهِ — தனக்கு எதிராக / தனது குற்றத்தை.

أَرْبَعًا — நான்கு முறை.

أَبِكَ جُنُونٌ — உனக்கு மனநிலை பாதிப்பு இருக்கிறதா?

لَا — இல்லை.

اذْهَبُوا بِهِ — இவரை அழைத்துச் செல்லுங்கள்.

فَارْجُمُوهُ — அவருக்கு கல்லால் அடித்து கொல்லும் தண்டனையை நிறைவேற்றுங்கள்.

كُنْتُ — நான் இருந்தேன்.

فِيمَنْ رَجَمَهُ — அவருக்கு கல்லால் அடித்து கொல்லும் தண்டனை நிறைவேற்றியவர்களில்.

بِالْمُصَلَّى — தொழுகை நடைபெறும் திறந்த வெளியில்.