Sahih al-Bukhari — Hadith #590
حدَّثنا أبو نُعَيْمٍ، قالَ: حدَّثنا عَبْدُ الواحِدِ بْنُ أَيْمَنَ، قالَ: حدَّثني أَبِي:أَنَّهُ سَمِعَ عائِشَةَ قالتْ: والَّذِي ذَهَبَ بِهِ، ما تَرَكَهُما حَتَّى لَقِيَ اللَّهَ، وَما لَقِيَ اللَّهَ تَعالَى حَتَّى ثَقُلَ عن الصَّلاةِ، وَكانَ يُصَلِّي كَثِيرًا مِنْ صَلاتِهِ قاعِدًا -تَعْنِي: الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ العَصْرِ- وَكانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّيهِما، وَلا يُصَلِّيهِما فِي المَسْجِدِ؛ مَخافَةَ أَنْ يُثَقِّلَ على أُمَّتِهِ، وَكانَ يُحِبُّ ما يُخَففُ عَنْهُمْ.
ஹதீஸ் விரிவான விளக்கங்கள்
ஹதீஸ் விளக்கம்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
வார்த்தைக்கு வார்த்தை பொருள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
Narrator Notes & Clarifications (தெளிவுகள்)
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
இதே ஹதீஸ் இடம்பெற்றுள்ள மற்ற நூல்கள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.