Sahih al-Bukhari — Hadith #500
حدَّثنا مُحَمَّدُ بْنُ حاتِمِ بْنِ بَزِيعٍ، قالَ: حدَّثنا شاذانُ، عن شُعْبَةَ، عن عَطاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، قالَ:سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مالِكٍ، قالَ: كان النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إذا خَرَجَ لِحاجَتِهِ، تَبِعْتُهُ أَنا وَغُلامٌ، وَمَعَنا عُكَّازَةٌ، أَوْ عَصًا، أَوْ عَنَزَةٌ، وَمَعَنا إِداوَةٌ، فَإِذا فَرَغَ مِنْ حاجَتِهِ ناوَلْناهُ الإِداوَةَ.
ஹதீஸ் விரிவான விளக்கங்கள்
ஹதீஸ் விளக்கம்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
வார்த்தைக்கு வார்த்தை பொருள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
Narrator Notes & Clarifications (தெளிவுகள்)
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
இதே ஹதீஸ் இடம்பெற்றுள்ள மற்ற நூல்கள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.