Sahih al-Bukhari — Hadith #357
حدَّثنا إِسْماعِيلُ بنُ أَبِي أُوَيْسٍ، قالَ: حدَّثني مالِكُ بنُ أَنَسٍ، عن أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بنِ عُبَيْدِ اللَّهِ: أَنَّ أَبا مُرَّةَ، مَوْلَى أُمِّ هانِئ بِنْتِ أَبِي طالِبٍ، أخبَرَه:أَنَّهُ سَمِعَ أُمَّ هانِئ بِنْتَ أَبِي طالِبٍ تَقُولُ: ذَهَبْتُ إلى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عامَ الفَتْحِ، فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ، وَفاطِمَةُ ابْنَتُهُ تَسْتُرُهُ، قالتْ: فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ، فقالَ: «مَنْ هَذِهِ؟».فَقُلْتُ: أَنا أُمُّ هانِئ بِنْتُ أَبِي طالِبٍ، فقالَ: «مَرْحَبًا بِأُمِّ هانِئٍ». فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ غُسْلِهِ، قامَ فَصَلَّى ثَمانِيَ رَكْعاتٍ، مُلْتَحِفًا في ثَوْبٍ واحِدٍ، فَلَمَّا انْصَرَفَ، قُلْتُ: يا رَسُولَ اللَّهِ، زَعَمَ ابْنُ أُمِّي أَنَّهُ قاتِلٌ رَجُلًا قَدْ أَجَرْتُهُ، فُلان ابْن هُبَيْرَةَ. فقالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: «قَدْ أَجَرْنا مَنْ أَجَرْتِ يا أُمَّ هانِئ». قالتْ أُمُّ هانِئ: وَذاكَ ضُحًى.
ஹதீஸ் விரிவான விளக்கங்கள்
ஹதீஸ் விளக்கம்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
வார்த்தைக்கு வார்த்தை பொருள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
Narrator Notes & Clarifications (தெளிவுகள்)
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
இதே ஹதீஸ் இடம்பெற்றுள்ள மற்ற நூல்கள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.