Sahih al-Bukhari — Hadith #294
حدَّثنا عَلِيُّ بنُ عَبْدِ اللَّهِ، قالَ: حدَّثنا سُفْيانُ، قالَ: سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بنَ القاسِمِ، قالَ: سَمِعْتُ القاسِمَيَقُولُ:سَمِعْتُ عائِشَةَ تَقُولُ: خَرَجْنا لا نَرَى إِلَّا الحَجَّ، فَلَمَّا كُنَّا بِسَرِفَ حِضْتُ، فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنا أَبْكِي، قالَ: «ما لَكِ؟ أَنُفِسْتِ؟» قُلْتُ: نَعَمْ. قالَ: «إِنَّ هَذا أَمْرٌ كَتَبَهُ اللَّهُ على بَناتِ آدَمَ، فاقْضِي ما يَقْضِي الحاجُّ، غَيْرَ أَنْ لا تَطُوفِي بِالْبَيْتِ». قالتْ: وَضَحَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عن نِسائهِ بِالْبَقَرِ.
ஹதீஸ் விரிவான விளக்கங்கள்
ஹதீஸ் விளக்கம்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
வார்த்தைக்கு வார்த்தை பொருள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
Narrator Notes & Clarifications (தெளிவுகள்)
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
இதே ஹதீஸ் இடம்பெற்றுள்ள மற்ற நூல்கள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.