Sahih al-Bukhari — Hadith #2650
حدَّثنا عَبْدَانُ: أخبَرَنا عَبْدُ اللَّهِ: أخبَرَنا أَبُو حَيَّانَ التَّيْمِيُّ، عن الشَّعْبِيِّ:عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ رضي الله عنهما قالَ: سَأَلَتْ أُمِّي أَبِي بَعْضَ الْمَوْهِبَةِ لِي مِنْ مَالِهِ، ثُمَّ بَدا لَهُ فَوَهَبَها لِي، فقالتْ: لا أَرْضَى حَتَّى تُشْهِدَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم. فَأَخَذَ بِيَدِي، وَأَنا غُلَامٌ، فَأَتَى بِيَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقالَ: إِنَّ أُمَّهُ بِنْتَ رَوَاحَةَ، سَأَلَتْنِي بَعْضَ الْمَوْهِبَةِ لِهذا. قالَ: «أَلَكَ وَلَدٌ سِوَاهُ؟» قالَ: نَعَمْ. قالَ: فَأُرَاهُ قالَ: «لا تُشْهِدْنِي على جَوْرٍ».وَقالَ أَبُو حَرِيزٍ، عن الشَّعْبِيِّ: «لا أَشْهَدُ على جَوْرٍ».
ஹதீஸ் விரிவான விளக்கங்கள்
ஹதீஸ் விளக்கம்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
வார்த்தைக்கு வார்த்தை பொருள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
Narrator Notes & Clarifications (தெளிவுகள்)
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
இதே ஹதீஸ் இடம்பெற்றுள்ள மற்ற நூல்கள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.