Sahih al-Bukhari — Hadith #2099
حدَّثنا عَلِيٌّ: حدَّثنا سُفْيانُ، قالَ: قالَ عَمْرٌو: كانَ ها هُنا رَجُلٌ اسْمُهُ نَوَّاسٌ، وَكانَتْ عِنْدَهُ إِبِلٌ هِيمٌ، فَذَهَبَ ابْنُ عُمَرَ رضي الله عنهما فاشْتَرَى تِلْكَ الإِبِلَ مِنْ شَرِيكٍ لَهُ، فَجاءَ إِلَيْهِ شَرِيكُهُ، فَقالَ: بِعْنا تِلْكَ الإِبِلَ. فَقالَ: مِمَّنْ بِعْتَها؟ قالَ: مِنْ شَيْخٍ كَذا وَكَذا. فَقالَ: وَيْحَكَ، ذاكَ-واللَّهِ- ابْنُ عُمَرَ. فَجاءَهُ فَقالَ: إِنَّ شَرِيكِي باعَكَ إِبِلًا هِيمًا وَلَمْ يَعْرِفْكَ. قالَ: فاسْتَقْها. قالَ: فَلَمَّا ذَهَبَ يَسْتاقُها، فَقالَ: دَعْها، رَضِينا بِقَضاءِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: «لا عَدْوَى».سَمِعَ سُفْيانُ عَمْرًا.
ஹதீஸ் விரிவான விளக்கங்கள்
ஹதீஸ் விளக்கம்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
வார்த்தைக்கு வார்த்தை பொருள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
Narrator Notes & Clarifications (தெளிவுகள்)
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
இதே ஹதீஸ் இடம்பெற்றுள்ள மற்ற நூல்கள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.