Sahih al-Bukhari — Hadith #2047
حدَّثنا أَبُو اليَمانِ: حدَّثنا شُعَيْبٌ، عن الزُّهْرِيِّ، قالَ: أخبَرَني سَعِيدُ بْنُ المُسَيَّبِ وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ: أَنَّ أَبا هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قالَ: إِنَّكُمْ تَقُولُونَ: إِنَّ أَبا هُرَيْرَةَ يُكْثِرُ الحَدِيثَ عن رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. وَتَقُولُونَ: ما بالُ المُهاجِرِينَ والأَنْصارِ لا يُحَدِّثُونَ عن رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ؟! وَإِنَّ إِخْوَتِي مِنَ المُهاجِرِينَ كانَ يَشْغَلُهُمْ صَفْقٌ بِالأَسْواقِ، وَكُنْتُ أَلْزَمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلمعلى مِلْءِ بَطْنِي، فَأَشْهَدُ إذا غابُوا، وَأَحْفَظُ إذا نَسُوا، وَكانَ يَشْغَلُ إِخْوَتِي مِنَ الأَنْصارِ عَمَلُ أَمْوالِهِمْ، وَكُنْتُ امْرَأً مِسْكِينًا مِنْ مَساكِينِ الصُّفَّةِ، أَعِي حِينَ يَنْسَوْنَ، وَقَدْ قالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَدِيثٍ يُحَدِّثُهُ: «أَنَّهُ لَنْ يَبْسُطَ أَحَدٌ ثَوْبَهُ حَتَّى أَقْضِيَ مَقالَتِي هَذِهِ، ثُمَّ يَجْمَعُ إِلَيْهِ ثَوْبَهُ، إِلَّا وَعَى ما أَقُولُ». فَبَسَطْتُ نَمِرَةً عَلَيَّ، حَتَّى إذا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَقالَتَهُ جَمَعْتُها إلى صَدْرِي، فَما نَسِيتُ مِنْ مَقالَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تِلْكَ مِنْ شَيْءٍ.
ஹதீஸ் விரிவான விளக்கங்கள்
ஹதீஸ் விளக்கம்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
வார்த்தைக்கு வார்த்தை பொருள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
Narrator Notes & Clarifications (தெளிவுகள்)
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
இதே ஹதீஸ் இடம்பெற்றுள்ள மற்ற நூல்கள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.