Sahih al-Bukhari — Hadith #1824
حدَّثنا مُوسَى بْنُ إِسْماعِيلَ: حدَّثنا أَبُو عَوانَةَ: حدَّثنا عُثْمانُ -هو ابْنُ مَوْهَبٍ- قالَ: أخبَرَني عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي قَتادَةَ:أَنَّ أَباهُ أخبَرَهُ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ حاجًّا، فَخَرَجُوا مَعَهُ، فَصَرَفَ طائِفَةً مِنْهُمْ فِيهِمْ أَبُو قَتادَةَ، فَقالَ: خُذُوا ساحِلَ البَحْرِ حَتَّى نَلْتَقِيَ. فَأَخَذُوا ساحِلَ البَحْرِ، فَلَمَّا انْصَرَفُوا، أَحْرَمُوا كُلُّهُمْ إِلَّا أَبُو قَتادَةَ لَمْ يُحْرِمْ، فَبَيْنَما هُمْ يَسِيرُونَ إِذْ رَأَوْا حُمُرَ وَحْشٍ، فَحَمَلَ أَبُو قَتادَةَ على الحُمُرِ فَعَقَرَ منها أَتانًا، فَنَزَلُوا فَأَكَلُوا مِنْ لَحْمِها، وَقالُوا: أَنَأكُلُ لَحْمَ صَيْدٍ وَنَحْنُ مُحْرِمُونَ؟! فَحَمَلْنا ما بَقِيَ مِنْ لَحْمِ الأَتانِ، فَلَمَّا أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قالُوا: يا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّا كُنَّا أَحْرَمْنا، وَقَدْ كانَ أَبُو قَتادَةَ لَمْ يُحْرِمْ، فَرَأَيْنا حُمُرَ وَحْشٍ، فَحَمَلَ عَلَيْها أَبُو قَتادَةَ فَعَقَرَ منها أَتانًا، فَنَزَلْنا فَأَكَلْنا مِنْ لَحْمِها، ثُمَّ قُلْنا: أَنَأْكُلُ لَحْمَ صَيْدٍ وَنَحْنُ مُحْرِمُونَ؟! فَحَمَلْنا ما بَقِيَ مِنْ لَحْمِها. قالَ: «مِنْكُمْ أَحَدٌ أَمَرَهُ أَنْ يَحْمِلَ عَلَيْها أَوْ أَشارَ إِلَيْها؟» قالُوا: لا. قالَ: «فَكُلُوا ما بَقِيَ مِنْ لَحْمِها».
ஹதீஸ் விரிவான விளக்கங்கள்
ஹதீஸ் விளக்கம்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
வார்த்தைக்கு வார்த்தை பொருள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
Narrator Notes & Clarifications (தெளிவுகள்)
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
இதே ஹதீஸ் இடம்பெற்றுள்ள மற்ற நூல்கள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.