Sahih al-Bukhari — Hadith #1679
حدَّثنا مُسَدَّدٌ، عن يَحْيَى، عن ابْنِ جُرَيْجٍ، قالَ: حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ مَوْلَى أَسْماءَ:عن أَسْماءَ: أَنَّها نَزَلَتْ لَيْلَةَ جَمْعٍ عند المُزْدَلِفَةِ، فَقامَتْ تُصَلِّي، فَصَلَّتْ ساعَةً، ثُمَّ قالَتْ: يا بُنَيَّ، هَلْ غابَ القَمَرُ؟ قُلْتُ: لا. فَصَلَّتْ ساعَةً، ثُمَّ قالَتْ: هَلْ غابَ القَمَرُ؟ قُلْتُ: نَعَمْ. قالَتْ: فارْتَحِلُوا. فارْتَحَلْنا، وَمَضَيْنا حَتَّى رَمَتِ الجَمْرَةَ، ثُمَّ رَجَعَتْ فَصَلَّتِ الصُّبْحَ فِي مَنْزِلِها، فَقُلْتُ لَها: يا هَنْتاهْ، ما أُرانا إلَّا قَدْ غَلَّسْنا. قالَتْ: يا بُنَيَّ، إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَذِنَ لِلظُّعُنِ.
ஹதீஸ் விரிவான விளக்கங்கள்
ஹதீஸ் விளக்கம்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
வார்த்தைக்கு வார்த்தை பொருள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
Narrator Notes & Clarifications (தெளிவுகள்)
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
இதே ஹதீஸ் இடம்பெற்றுள்ள மற்ற நூல்கள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.