Sahih al-Bukhari — Hadith #160
حدَّثنا عَبْدُ العَزِيزِ بنُ عَبْدِ اللَّهِ الأُوَيْسِيُّ، قالَ: حدَّثني إِبْراهِيمُ بنُ سَعْدٍ، عن ابْنِ شِهابٍ: أَنَّ عَطاءَ بنَ يَزِيدَ أخبَرَه: أَنَّ حُمْرانَ مَوْلَى عُثْمانَ أخبَرَه: أَنَّهُ رَأَى عُثْمَانَ بنَ عَفَّانَ دَعا بِإِناءٍ، فَأَفْرَغَ على كَفَّيْهِ ثَلاثَ مِرارٍ فَغَسَلَهُما، ثُمَّ أَدْخَلَ يَمِينَهُ في الإِناءِ، فَمَضْمَضَ واسْتَنْشَقَ، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاثًا، وَيَدَيْهِ إلى المَرْفِقَيْنِ ثَلاثَ مِرارٍ، ثُمَّ مَسَحَ بِرَأسِهِ، ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلاثَ مِرارٍ إلى الكَعْبَيْنِ، ثُمَّ قالَ: قالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: «مَنْ تَوَضَّأَ نَحْوَ وُضُوئِي هَذا، ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ لا يُحَدِّثُ فيهما نَفْسَهُ، غُفِرَ لَهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ».- وَعَنْ إِبْراهِيمَ، قالَ: قالَ صالِحُ بنُ كَيْسانَ: قالَ ابْنُ شِهابٍ: وَلَكِنْ عُرْوَةُ يُحَدِّثُ عن حُمْرانَ:فَلَمَّا تَوَضَّأَ عُثْمَانُ قالَ: أَلَا أُحَدِّثُكُمْ حَدِيثًا لَوْلا آيَةٌ ما حَدَّثْتُكُمُوهُ؟ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ: «لا يَتَوَضَّأُ رَجُلٌ يُحْسِنُ وُضُوءَهُ، وَيُصَلِّي الصَّلاةَ، إِلَّا غُفِرَ لَهُ ما بَيْنَهُ وَبَيْنَ الصَّلاةِ حَتَّى يُصَلِّيَها». قالَ عُرْوَةُ: الآيَةُ: {إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا} [البقرة: 159].
ஹதீஸ் விரிவான விளக்கங்கள்
ஹதீஸ் விளக்கம்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
வார்த்தைக்கு வார்த்தை பொருள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
Narrator Notes & Clarifications (தெளிவுகள்)
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
இதே ஹதீஸ் இடம்பெற்றுள்ள மற்ற நூல்கள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.