Sahih al-Bukhari — Hadith #1554
حدَّثنا سُلَيْمانُ بْنُ داوُدَ أَبُو الرَّبِيعِ: حدَّثنا فُلَيْحٌ، عن نافِعٍ، قالَ:كانَ ابْنُ عُمَرَ رضي الله عنهما إذا أَرادَ الخُرُوجَ إلى مَكَّةَ ادَّهَنَ بِدُهْنٍ لَيْسَ لَهُ رائحَةٌ طَيِّبَةٌ، ثُمَّ يَأتِي مَسْجِدَ الحُلَيْفَةِ فَيُصَلِّي، ثُمَّ يَرْكَبُ، وَإِذا اسْتَوَتْ بِهِ راحِلَتُهُ قائِمَةً أَحْرَمَ، ثُمَّ قالَ: هَكَذا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُ.
ஹதீஸ் விரிவான விளக்கங்கள்
ஹதீஸ் விளக்கம்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
வார்த்தைக்கு வார்த்தை பொருள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
Narrator Notes & Clarifications (தெளிவுகள்)
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.
இதே ஹதீஸ் இடம்பெற்றுள்ள மற்ற நூல்கள்
விரைவில் சேர்க்கப்படும்.